Geïnspireerd op een waargebeurd verhaal geschreven in de L. A. Times door J. R. Moehringer.
We verwijzen je naar Harold Johnson en Nino Valdez.
Die overwinning tegen Valdez katapulteerde hem ook in de nationale statistieken.
Charles, 32 jaar oud. Satterfield, 30. Hier komt ronde twee.
189 pond voor Charles, 180 pond voor Satterfield.
Charles is degene met de witte broek.
Een schrijver, moet zoals een bokser... er alleen voor staan.
Satterfield verrast vanavond met zijn rechtse hoekslag...
Je moet je woorden publiceren alsof je een ring betreedt.
Door je talenten te tonen.
Er is geen manier om het te verbergen.
De waarheid is geopenbaard,
en soms,
kunnen de resultaten rampzalig zijn.
En Satterfield ligt neer.
Drie, vier, vijf, zes, zeven, hij komt niet meer recht, acht, negen tien. Het is voorbij.
Ezzard Charles.
DENVER, COLORADO. Vandaag.
Eén, twee, drie!
Ben je in orde? - Ja, ik ben oké.
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.
Het is voorbij.
Wel, Erik, was dat een linkse of een rechtse?
Erik?
Hier is het, zoals ik je zei. - Zo'n lange rit voor één man.
Kom op, wat verwachtte je dan. - Laat de arme man met rust.
Kampioen?
Wat is er? - Hoe gaat het ermee kampioen?
Zowat 60%, ik ga wat eten te eten.
Ik vertelde mijn vrienden dat jij de Kampioen was.
Ja, dat is waar.
Ik zei ze dat ik je lelijk toegetakeld had. - Ja, dat deed je inderdaad.
Dat is geen kampioen, Kenny. - ja, ja.
"Battling' Bob Satterfield", Nummer drie van de wereld.
Toon hen je beweging.
Nee, ik ga winkelen. - Dat kan je later nog doen.
Kom op, Kampioen. - Kom op.
Vooruit, Kampioen. - Toon ons je gevecht.
Laten we wat lol trappen. - Ze willen wat bewegingen zien, hé?
Ja, laat eens zien wat je kan. - Ja.
Laat je combinatie eens zien.
Wil je die zien? - Ja.
Je krijgt zo problemen, ouwe? Hou je mond.
Brak je zo die gast zijn neus?
Ja, ja ik liet The Rock bloeden. Ja. Dat is waar.
Kom op, sta op, Kampioen. - Kampioen!
Ik wil niet meer boksen, oké? - Sta op, Kampioen.
Nee, ik boks niet meer. - Kom op, Kampioen. Nog één ronde.
Kom op, sta op Kampioen.
Doe je handen omhoog. - Nee.
Doe ze omhoog! - Verweer je, Kampioen. Doe het, man.
Kenny, de ouwe versloeg je ditmaal. - Hou je armen omhoog, man.
Grijp hem!
Nee nee, wacht. Nee nee, wacht. Dat was mijn bedoeling niet, oké?
Sliep je al?
Het spijt me ik... Hoe laat is het?
Oké, ik zie je morgen. Ga maar terug slapen. Tot ziens.
Hé, wat is er gaande? - Een paar idioten die wat lol trappen.
Ja. - Hé!
Ik ben nu de nieuwe Kampioen. - Hé, wat betekent dat?
Ik versloeg net de Kampioen van de wereld.
Geef me de gordel! - We zijn hier weg.
Ja. - Ja.
Hé.
Oude man? Is alles in orde met je? - Ja, ja, de jongens trapten wat lol.
Het is leuk om de Kampioen te verslaan.
Ben je zeker...
Ja je zou beter naar huis gaan. - Nee, ik ben thuis.
Jij...
Je zei dat je de Kampioen bent? Wat bedoel je daarmee?
Ja, "Battling' Bob Satterfield". Nummer drie van de wereld.
Hé...
Mag ik je dit geven? - Ja, bedankt.
Je hielp de Kampioen toen hij bijna verslagen was.
Dit zal ik nooit vergeten.
Ben je zeker dat alles in orde is? - Ja, alles oké. Zowat voor 30% weet je nog?
Ik red het wel.
Zorg goed voor jezelf, oké? - Ja, jij ook.
John, hoe gaat het? - Erik.
We moeten iets schrijven over het rookbeleid in de casino's. Aangaande de werknemers.
Dat is misschien iets goed voor een hoofdartikel.
Indiaanse gokwetten, verantwoordelijkheden, moeten het onderwerp vormen, Ralph.
Misschien konden we eens over denken dat één van mijn mannen iets doet over
de interne macht, de politieke betrokkenheid...
Nee, dat is goed zo volgens mij en dan kunnen mijn sport verslaggevers
een artikel maken over de opwarming van de aarde.
Kom op, dit is ernstig. - Nee, ik meen het.
Dit is wat we doen. - Hé, hé, mannen!
Mitchell.
Wel, de burgemeester is een voorstander dat de conventie hier plaatsvindt dus...
Volgt er nog een persconferentie later. - Wel, dat is het dan.
Ik betaal de lunch bij Duffys.
Is er iemand die me een volledig kruiswoordraadsel kan brengen.
Sturen we iemand naar het trainingskamp?
Ik denk dat voor een freelancer zal zijn. - Ik denk dat het de moeite is om op te volgen.
Ja, bedankt. -Goed.
Hé, baas.
Het was maar een kort artikel, niet. - Hoe bedoel je?
Het gevecht van Germaine waar ik verslag overmaakte. Het is een goed gevecht.
Ja, dat is ingekort, juist. - Waarom?
Er moest iets ingekort worden.
Daarvoor is het high school worstelen toch voor bestemd, nietwaar?
Ik bedoel, het is een goed verhaal,
waaraan niet iets mankeert, en enkel de laatste 40 minuten zijn maar gedrukt.
Ja, je bent net een machine. Je hebt de stijl ook nog.
Wacht eens even, Ralph. - Kan je niet even gaan zitten?
Luister, ik respecteer wat je doet, mijn blad- zijden opvullen, en ik wil niet dat je stopt.
Hé, Ralph. Excuseer voor de onderbreking.
Je wou die mails toch die je me vroeg? - Ja, ja.
Maar uw artikel, is niet indrukwekkend.
Veel tikwerk maar weinig schrijfstijl.
Wel, Sam Kirby houdt van... - Hij werkt hier niet.
De waarheid is.
Ik vergeet uw artikels nog terwijl ik ze lees.
Als dit het beste is wat je kan, zal ik niet beginnen klagen.
Maar ik weet dat je veel beter kan.
Waarom, Ralph? - Door uw naam.
Bedankt voor het gesprek.
Kom op wees nu niet nijdig op me, oké? Gedraag je als een man.
Herken uw zwakheden en verbeter ze.
Doe wat kalmer aan. Denk meer aan kwaliteit.
Begrepen, ik heb een afspraak.
We schrijven dit,
Wat zijn de verliezen voor het EPA om ze te dwingen om de goedkeuring te herzien
over de kwaliteit van het water, van de rivieren die aangetast zijn door het milieu.
Wyoming en Montana zullen de ingreep navolgen. Oké.
Belde jij gisterenavond? Ja, dat was ik. Het spijt me daarvoor.
Heb je het artikel gelezen? Het Germaine gevecht?
Ja. Het was goed. - Dat was zo, nietwaar?
Zeer solide. - Ja, inderdaad. Metz haatte het.
Natuurlijk.
Wat beviel hem niet? - Wat wil Metz?
Wat Metz wil weet ik niet, hij was niet zeer duidelijk?
Hij zal me nooit laten schrijven over de on Broncos of de Nuggets.
Misschien heeft hij er nog niet aan gedacht. - Het is niet belangrijk, want...
Ik ga eten met Whitley. Vanavond.
Ik ga de kans aan bij het tijdschrift.
Dat is fantastisch. - Ja...
Dat is fantastisch. - Het is nog niet zeker, maar hij leek positief.
Dat is fantastisch. - Ja.
Weet Metz het al?
Meen je dat? Wat denk je?
Nee, Metz weet het nog niet.
Ik vroeg me af of ik een balletje kon gooien met Teddy deze namiddag.
Wel, Teddy moet zich houden aan het schema dat we afgesproken hadden.
We zijn gescheiden, oké?
Jij hebt makkelijk praten, jij moet je zoon niet opnieuw aan je laten hechten.
In orde, oké. Dat was wat te dramatisch, het spijt me.
Het spijt me, ik...
De ballen liggen in het sportrek in de garage.
Bedankt.
Praat met Metz. - Natuurlijk.
Het spijt me van je vader.
Bedankt.
Het was kanker, nietwaar? - Ja... hier.
Juist die plaats dan nog. Ironisch, nietwaar?
Kan je de ijsthee brengen. - Natuurlijk. - Bedankt.
We hebben uw materiaal gelezen, Fred Roselle en ik,
en het spijt me te moeten zeggen dat "het" er niet is.
Nu toch nog niet.
Wij waren het beiden eens dat het ontbrak aan persoonlijkheid.
Ik bedoel, denk eens na. Vorig jaar had ik bij Kirby 192 regels,
Dat is het meeste uit de geschiedenis van iedere krantverslaggever.
Je zegt dat mijn verslag schaars is? Natuurlijk is het dat.
Veel tikwerk en weinig schrijfstijl, ik heb niet veel tijd.
En dit jaar, heb ik een nieuwe redacteur. Dus ben ik ruimdenkend, en raad eens?
Hij laat me nog harder werken dan bij Kirby.
Hij denkt dat ik een machine ben.
Elke keer dat ik een verhaal breng met wat gevoel, dan begint Metz het bij te kruiden.
Onderwerpen die volgens mij bedoeld zijn voor tijdschriften.
Die tijdschriften verdienen. - Oké, laat me een voorbeeld zien.
Wel... Ik wil. . - Is dit de mango? - Ja.
Maar niet de perzik? - Nee, het is de Mango.
Het spijt me. Geef me eens een voorbeeld.
Ik bedoel, ik heb er zoveel maar soms... is alles geblokkeerd. Ik ben hierin niet goed.
Nee, , nee om het even wat. Geef maar voorbeeld. - Oké, oké...
Eindpunten, Elway. Wat doet hij nu op dit punt in zijn leven?
Misschien wil hij Gouverneur worden?
Dat voorstel heb ik al tweemaal per week gekregen en verworpen.
De mensen willen niets weten over de ouderdom van hun helden.
En wat over Corus Field? - De slechtste plaats om te raken in Amerika.
Historisch gegeven.
Wel, er is een bokser. Een ex-halfzwaargewicht, die leeft op straat,
in Denver. Hij woont tussen de vuilnis.
Ja? - Ja, en hij doet zijn rondjes in de buurt en noemt zichzelf de Kampioen.
Hij is een zachtaardige man, en het verhaal is fantastisch.
Het is ontroerend. Maar toen ik het Metz vertelde, zei hij,
vergeet het maar, dat leest niemand. Ga maar een verslag maken van het Germaine gevecht.
Wat is zijn naam? Van de bokser?
Satterfield.
Bob Satterfield?
Ja, Bob.
Ik zag je vader die gast nog analyseren.
Ik dacht dat hij dood was, ken je hem? Hij is dood.
Dat denkt iedereen, en daarom vind ik het een goed verhaal.
Ik wil het "de herrijzenis van de Kampioen" noemen.
En hij is hier in, in Denver?
Ja. - Bob Satterfield?
Ik zag hem gisteren nog.
Wat zijn uw plannen hiervoor? - Wel, ik dacht als ik er mijn tijd voor neem,
en goed en hard werk. Aan kwaliteit probeer te denken.
En zien of ik Metz kan overtuigen.
Wel... , als je hem niet wal overtuigen, wil ik het graag eens bekijken.
Dat zou mooi zijn. Wie het ook mag zijn.
Welke zijn niet te laat voor de afgevaardigde?
Nee, ik heb het al.
November. . , Ik heb niet de juiste datum. dat kan ik nakijken.
Nee, ik raak wel van hem af, oké.
Hé. - Hé, hoe gaat het? - Prima.
Kan jij een geheim bewaren, Molly?
Kan jij dat? - Natuurlijk.
Mijn naam is niet Molly.
Ja dat is juist. Het is Milly. nietwaar? - Polly.
Polly. - Bijna juist, ja.
Wat kan ik voor je doen?
Ik maak een verhaal, over een bokser uit de jaren 1950. Hij heet Bob Satterfield.
Maar, niemand weet er iets vanaf.
Je bent freelancer, daarmee heeft Metz niets te maken.
Dat is juist. - Ja. Wat heb je nodig?
Er stond niet veel over hem op het Internet, dus zal het op de oude wijze hier moeten gebeuren.
Ik kan alles gebruiken wat je over hem kan vinden.
Uit onze bibliotheek, New York Times, L. A. Times, Ring Magazine, natuurlijk.
Als je iets over een boksers "Hall of Fame" vindt, zou dat goed zijn.
Iedereen waartegen hij gevochten heeft. Zijn trainers, alles zowat.
Moet je dit allemaal niet noteren, ofzo? - Aanvaardbare ontkenning.
Ik moet dat opnemen. Ik zoek de informatie en breng ze je. - Oké.
Vooruit, neem me in snelheid, ik ben een grote trage gast.
Je kan me niet passeren, dat gaat niet.
Fout. - Fout.
Oké. Neem de vrijworpen.
Richt naar mijn had, oké? Voorkant van de ring en mijn hand.
Werp hem tot daar.
Je moet hem langs tot het eind van je vingers rollen, oké?
Ik ben waardeloos. - Dat is niet waar.
Denk je dat Shack bij de ring kon toen hij jouw ouderdom had? - Ja.
Wel, dat was niet zo. Dat heeft hij mijzelf gezegd.
Hij zei dat hij een grote bangerik was op uw leeftijd.
Echt waar? - Ja, echt waar.
Maar hij zei me dat in vertrouwen, dus mag je het niet doorvertellen, oké?
Pa. - Ja?
Heb je John Elway al gevraagd of hij volgend jaar komt meespelen.
We mislopen elkaar steeds, maatje. - Ik hoop dat hij terugkomt,
de Broncos hebben hem nodig.
Ik heb hem gezegd dat jij dat zei, en hij zou het overwegen.
Echt waar? - Echt waar.
Dus als hij terugkomt, ligt dat deels aan jou. - Kom je vananvond niet eten?
Ma maakt spaghetti met vleesballetjes.
Zou je willen dat ik kwam? Hallo, liefje. Hallo, Erik.
Teddy nodigde me net uit om te blijven voor spaghetti met vleesballetjes.
Wat denk je ervan?
Hoe verliep het met Whitley vandaag? - Daar praten we later wel over.
Ga je meer geld verdienen bij het magazine?
Nee, maar daar draait het niet om, maatje. Het is voor de prestige.
En dan moet ik wel vijftien artikels per jaar schrijven, Misschien.
Dat zijn veel verhalen. - Eigenlijk niet, dat is er maar eentje om de drie en halve week.
Dat wil zeggen dat ik er veel aandacht aan kan schenken, en ze goed maken.
En dan krijg ik misschien evenveel respect als uw ma.
Het kan het begin zijn naar het grote werk.
Zoals L. A. Times, New York Times. - Zoals het verhaal over de bokser?
Dat je voorschotelde aan Whitley? - Precies.
In feite, moet in nu terug naar die steeg om te zien of hij daar nog slaapt.
Slaapt er een man in een steeg? - Ja, maatje.
Sommige mensen doen dat. Ze hebben geen thuis, geen vrienden of familie. Slapen in een steeg.
Dat lijkt een zeer droevig verhaal te gaan worden.
Nee, het wordt een hoopvol verhaal, wees gerust.
Wie komt er naar de carrièredag? Jij of ma?
Wel, ik denk dat je vrienden liever horen over je vaders die werkt als sport verslaggever,
dan mijn over mijn gesprekken met,
Herb... Milton.
Hij is de raadgever van de stedelijke boekhouding.
Dat was formidabel. Ik moet Satterfield gaan zoeken.
Je ma en ik praten nog wel over carrièredag, oké maatje?
Ik hou van je.
Tot ziens, maatje. - Daag, pa. - Daag!
Goedenavond jongens en meisjes. Dit is Erik de Wow Man Kernan en Wow.
Was dat een gevecht vanavond.
In de warme atmosfeer van Vegas.
Het was een kwestie van drie ronden en tot Terry de vloer raakte en bleef liggen.
Er was een winnaar, dat is zeker...
Jezus Christus.
Jij bent de Kampioen, nietwaar?
Uw familienaam is Satterfield?
Ja "Battling' Bob Satterfield", nummer drie van de wereld. - Juist, oké.
Dat vertelde je me vorige nacht. - Vorige nacht?
Ja, toen die gasten hier waren en...
Ja, ja, jij hielp de Kampioen toen hij bijna neergeteld was.
Ja, ik ben Erik Kernan van de, Denver Times. Mag ik je een kop koffie aanbieden?
Ik drink geen koffie. Vroeger wel, maar nu niet meer.
En een koud biertje dan? - Ja, ik drink af en toe wel een biertje.
Ik denk dat de mensen uw verhaal mooi zouden vinden.
Je was bijna wereldkampioen. - Ja, dat is al lang geleden.
Je bokste tegen La Motta, en tegen Patterson.
Je hoorde een vol stadion met mensen die uw naam scandeerden.
Weet je dat nog? - Natuurlijk weet ik dat nog.
De mensen zouden je herkennen, je zou door de straten kunnen lopen en iedereen zou je kennen.
Waarover ga je schrijven? - Ik schrijf wat jij me vertelt. Uw verhaal.
Nee... Iedereen kent mijn naam al. Ik ben de Kampioen.
Wel, als je jezelf toch eens moest bedenken.
Kernan. Dat is die gast die vroeger op de radio kwam.
Ja, dat was mijn vader. - Jij bent zijn zoon. - Ja.
Je vader verpestte ooit een Kerstmis voor mij.
Hij sprak langs de radio dat ik een teleurgestelde man was.
Kerstavond, 1953.
Ik werkte toen aan mijn terugkomst. Volledig neergehaald, man... niets tussenin.
Dat was wat je vader me aandeed.
Laat mij het voor je goedmaken. Ik kom binnen een paar dagen terug.
Misschien drinken we dan nog een biertje. - Ja, ja, oké, ja.
Hé, ik zal dit niet vergeten. Je hielp de Kampioen te hij geveld was.
We moeten iets vinden waar iedereen naar kan luisteren.
Ik kan een lijst maken. Er zijn een paar goede nieuwe groepen, maar ook niet te luidruchtig.
Ja, niet dat acid gedoe. - Dat doe ik niet Sir, dat is beloofd.
Ja, wat is er? - Hallo, baas.
Miller heeft de griep. - Ja, dat weet ik, het zit overal.
Je moet je laten inenten.
Dat heb ik gedaan. - Die kan je op de tweede etage krijgen.
Heb ik gedaan. Ik dacht dat ik hem misschien kon vervangen, de Trail Blazers zijn in de stad.
Ik wou voorstellen om de macht te verslaan.
Ik ga die lijst maken. - Ja, en ik heb die citaten nodig,
er moeten meer nadruk gelegd worden op de Golf regio.
Ik kan hem misschien wel vervangen. - Nee, Duncan neemt de Trail Blazers match.
Ik dacht dat Duncan lichtgewicht gevecht zou verslaan?
Jij doet het gevecht en hij de Trail Blazers. Dat heb ik beloofd, het spijt me. -Oké.
Ik wou mijn zoon namelijk meenemen, hij aanbidt de Trail Blazers. Het zijn z'n helden.
Wat zeg je nu, de Trail Blazers? Zijn dat zijn helden?
Ja.
We weten beiden dat dat onzin is, zulk excuus. - Tot ziens, Ralph.
Echt waar, nu weet ik het.
Zo is het precies gebeurd. Ik brak niet het grote been in zijn neus maar het kleine.
Verdorie, je gaf het hem toen wel? - Juist, Bob Satterfield, nummer 3 in de wereld.
Vechtende' Bob. - Hé, man, ik moet er nu vandoor.
Hé, jongeman, voorzichtig aan, oké.
Hé, Kampioen. - Hé, schrikte hem af, hij dacht dat je de politie was.
Zeker niet, weet je nog wie ik ben? - Ja, ja, ja.
Jij was degene die de Kampioen hielp toen hij bijna uitgeteld was.
Je hield hem recht. - Het is mij een eer.
Hoe is het met je? - Wel, zowat 60%.
Nog aan gedacht om met me te praten?
Nee nog niet aan gedacht. Dat hou ik voor later.
Wat ben je nu aan het doen, heb je iets te om handen?
Het spijt me dat het maar een onbelangrijk gevecht is, Kampioen.
Nee, nee, de blanke jongen,
hij gaat die Spaanse ervanlangs geven.
Bedoel je het niet andersom?
Kernan, wie is uw vriendje?
Tillman dit is Bob. Bob dit is Tillman.
Hoe gaat het, Bob?
Ongeveer 90% vanavond.
Heb je nog een biertjes teveel?
Natuurlijk, neem het mijne maar.
Die blanke gast gaat die Spanjaard vloeren. - Geen denken aan.
Gomez is veel te sterk, man. - Oké, vooruit.
Maak het af. - Kom op.
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien. . Afgelopen.
Hoe zag je dat aankomen, Kampioen? De knock-out bedoel ik?
Ik zag dat de blanke jongen... - Durant.
Ik zag dat Durant hij zich angstvallig verdedigde.
Toen zag het in zijn ogen. - Wat was er met zijn ogen?
Hij had gemerkt dat de Spanjaard een schaduw had.
Als hij van links naar rechts wisselde.
Zag ik dat zijn ogen gericht waren op het hoofd van de Spanjaard dat naar links ging.
voordat hij wisselde. Ik had dat in zijn ogen gemerkt.
Zag jij dat? - Ja, ja, ja.
Dat heb ik in de ogen van mijn tegenstanders veel te dikwijls gezien.
Niemand zal nog over die oude man willen lezen. - Natuurlijk wel.
De meeste boksfans denken dat je dood bent, Kampioen.
Wacht tot ze horen wat je hebt meegemaakt. En dat je het nog kan vertellen.
Ze schrikken zich gek. Je wordt terug een beroemdheid.
Kampioen.
Ik moet je zeggen. Ik heb narigheden waar ik werk.
Ik ben zelf ook uitgeblust.
Ik ben uitgedroogd bij de krant. Ze willen me ontslaan.
Die kranten moeten in volume besparen door het internet enzo.
Kampioen.
Dit artikel is mijn grote kans.
Oké, zoon, oké.
Jij stelt de vragen... Ik geef de antwoorden.
Bedankt.
Wel, Rocky Marciano, maakte zich klaar voor dat gevecht tegen Joe Walcott in Jersey.
En Rocky, had alle goede sparringpartners bij zich.
En ze betaalden ons... ja... 30 dollar toen.
KKom op, Rock! - Het was allemaal hetzelfde.
TRAININGSKAMP ROCKY MARCIANO.
We deden exebities in Grossinger, New York.
Hij was sterk, zeg ik je. Hij sloeg me in de handschoenen, en toch ging ik neer.
Maar alhoewel neergeslagen, kwam ik nog gelijk terug.
En vocht hard door.
Elke keer raakte ik zijn neus.
Vooruit Rock! - Maak er een eind aan.
Elke keer dat hij met die rechter sloeg,
sloeg ik terug om de show tot hoogtepunt te brengen.
en ik wist niet wanneer te stoppen. - Alles in orde?
Ze gaven wel een teken om op te houden. Maar Rock was daar weer, hij kwam telkens terug.
Maar ik pakte hem.
Zo is het precies gebeurd.
Nee, nee. Ik brak niet het grote been in zijn neus maar het kleine.
Gebroken.
Ik wil mijn mening niet opdringen, oké maar...
Elke keer dat Rocky daarna vocht. Bloedde hij uit zijn neus.
Hij verdedigde de titel zesmaal maar had altijd moeilijkheden met die neus.
Ik denk dat hij er daarom mee gestopt is.
En uw vader? Was die niet trots?
- Nee, nee hij sloeg me met de zweep. - Echt waar?
Ja, ja, hier, kijk maar. Zie je het.
Wanneer deed hij dat? - Toen ik negen jaar was, denk ik.
Wat? Sloeg jou vader je nooit met de zweep?
Nee.
Dan heb je geluk gehad.
1953 CHRISTMAS.
Zalig Kerstfeest! Voor alle jongens en sommige meiden.
Dit is Erik de Wow Man' Kernan. Vanuit Sioux City,
waar vanavond de kunst van de sport is gereduceerd tot minder dan dat,
toen een zekere Thomas Kincaid vocht tegen Bernard Summerville.
Toen ik hun gevecht bekeek van mijn bescheiden plaats onder hen werd één ding duidelijk.
Mr. Kincaid is het niet langer waard om de titel te dragen van Onovergankelijke
in een wereld ooit ingenomen door de Groten, de Reuzen, de Onverschrokkenen en Oorlogsgoden.
Dit is Erik de Wow Man' Kernan, en we komen zo bij je terug.
Goed artikel. - Ja, bedankt.
Zonder dank.
Erik Kernan, Denver Times.
Hallo Ken, wat is er?
Ik bel je nog terug, oké? Een momentje, ik ben er zo.
Hallo, Ralph. - Goedemorgen.
Prima stuk. - Ja? Bedankt.
Normaal zou ik alles over het ooglezen weghalen maar ik weet het niet. Het leek zo authentiek.
Ik ben blij dat het je beviel.
En wou je eerst niet naar die waardeloze basketball match?
Ja.
Kampioen. - Hé.
Hadden we niet afgesproken? - Is dat zo?
Vorige avond hadden we voor vandaag afgesproken in het park. Een uur geleden al.
Wel, hier zijn we dan.
Meesterstuk op bladzijde één. - Wat krijgen we nu.
De Spanjaard ligt op zijn kont.
Wat denk je daarvan. - Hé...
Zal ik je op een lunch trakteren? - Ja.
Kom je hier altijd eten, Kampioen? Is het eten altijd zo goed?
Ja meestal wel. Ze maakten eens een vissoep maar niemand heeft het geproefd.
Ben je niet bang dat iemand je wagentje steelt? - Nee.
We hebben een soort erecode. Trouwens niemand trekt er zich iets van aan.
Weet je wat goed zou zijn voor het verhaal?
Dat ik eens in je kar kan kijken en zien wat je alle dagen meezeult.
Dat zou interessant zijn voor het artikel. - Oké, dat doen we.
En dan breng je me naar uw huis en rommel ik tussen al uw persoonlijke dingen.
Ik heb naar het bandje van mijn vader geluisterd. Kerstmis 1953.
En... hij heeft jou niet vernoemd.
Hij sprak pas over je een week later. - Misschien heb ik Kerst en Nieuwjaar verwisseld.
Leeft uw vader nog? - Nee, hij... keelkanker.
Keelkanker. Wel dat is... - Ironisch.
Ironie is iets dat lijkt een bepaalde weg op te gaan en...
Ja, ja ik weet wel wat ironie betekent. Ik heb daar veel ervaring mee.
Excuseer me.
Heb je een goede opleiding gehad? - Nee, ik ben weinig naar school geweest.
Ik was altijd bezig met boksen.
Ik had nooit gedroomd om halfzwaargewicht kampioen te worden.
Maar ik dacht altijd als ik die ene kans krijg,
Ik dacht er om die ene kans te kunnen krijgen, en dan zou ik ze nemen.
Om dat respect te krijgen.
Maar je kreeg de kans niet? - Nee, nee, nooit gehad.
Ik had het in het gevecht met Ezzard Charles. Die een comeback maakte.
Als ik won, ging ik van nummer drie naar nummer één.
Dan had ik de titel naast die gordel.
Maar tijdens dat gevecht, in de zevende ronde kon ik de titel vergeten.
Ik ging neer.
Dat was...
Ik kan zeggen dat het een grote vernedering voor me was.
Ik had nog een paar gevechten daarna, maar ik was nog maar 30%.
Zo wou ik niet verder doen.
Ik verhuisde naar Sioux City. Ik verliet mijn familie.
Door die vernedering? - Ja, ja, juist.
Ik werkte in een paardenstal.
Eén van de eigenaars kwam te weten wie ik was en had een idee.
Je moet dit doen voordat met de rest kan meedoen.
Als je hier wil boksen zolang je kan, moet je uw eigen gevecht leveren.
Hij plaatste me in het Westen en het Midden Westen waar niemand iets van boksen kende.
Het was geen echte competitie.
In het Oosten was ik bij de minderen. Maar hier kon ik een winnaar worden.
Dus vocht ik bijna de ganse week.
Ik vloerde ze allemaal.
En in deze hoek, de gemene 185 pond wegende Bob Satterfield uit Chicago Illinois!
Maar misschien had ik teveel gebokst.
Op een dag vocht ik tegen die... Austen, en kreeg vreselijk op mijn donder.
Het was een enorme gast die me hard tegen de mat sloeg.
Hij sloeg mijn oog dicht en mijn zicht was vreselijk verpest.
Daarna kon ik niet meer boksen.
Die smerige eigenaar hield al het geld, hij zei dat ik de handel had verpest.
En toen kwam ik hiernaartoe.
Ik weet nog dat ik hier ooit nog bokste.
De lucht was zuiver.
Ik ben hier zowat 40 jaar.
Jezus Christus!
Dit is alles wat ik voor je kon vinden.
Ik blijf doorzoeken, maar er is niet veel te vinden.
Bedankt. - Sorry.
Heb je contact informatie over Satterfield Junior gevonden?
Er is geen lijst in Ohio, waarvan hij komt. Maar ik probeer met New York en dan Pennsylvania,
en dan gaan we vandaar verder.
Bedankt. - Ik vond ook dit nog.
Wat is dat?
Wat is dit?
Dat... is Battling Bob Satterfield. In gevecht met Joe Blow.
Joe Blow? Weet tegen wie hij vecht?
Dat is een vraag van de verhoorcommissie.
Dit komt van een verzamelaar, dat is de enige weg om erachter te komen.
Prachtig.
Om in die tijd verslaggever te zijn. Kan je je dat voorstellen?
Ze zijn enkel zo goed als de atleten waarover ze verslag maken.
Wie is Satterfield?
Het is...
deze hier. Zie je het litteken op zijn rug?
Dat heeft zijn vader gedaan toen hij negen jaar oud was. Kan je je dat inbeelden?
Perfect.
Kampioen? Hoe gaat het ermee?
Kampioen? Wat is er?
Jezus Christus wat is er met je oog gebeurd?
Hebben die jonge gasten dat gedaan?
Je hebt waarschijnlijk iets te drinken nodig. - Ja, ik heb het hard nodig.
Krijg je iets te drinken als je hier schoonveegt?
Ja, ze zeggen dat het al weggewaaid is. Maar soms veranderen ze van gedachte.
Kampioen, ik geef je iets te drinken, maar ik moet je iets laten zien, oké?
Het brengt je hoofd op hol.
Ik waardeer dit ten zeerste. - Is het maar twee minuten? - Ja, niet meer.
Hé, Kampioen! Kampioen!
Tegen wie vecht je daar, Kampioen?
Satterfield tegen Kincaid. Tommy Kincaid.
Hij had nog over mij gehoord. Dat was zijn probleem.
Hij was doodsbenauwd.
Waar heb je dit gehaald?
Wel, Kampioen, ik ben een journalist en onderzoeker van wereldklasse.
Dit is wat ik doe.
Dat is dezelfde man? - Wie is hij?
Hallo, daar.
Hé, kan ik die terugkrijgen?
Oké, vlugge vertoning.
Kampioen!
Alles in orde?
Ik dacht...
Sorry, ik dacht dat je het leuk zou vinden.
Heb jij kinderen?
Ja, een jongen van zes jaar oud. Zijn naam is Teddy.
Ik hoop dat op een dag, als God het wil, uw zoon doet wat jij net daar voor mij deed.
Wacht, waar ga je naartoe?
Ik dacht dat een goede zin was om af te sluiten.
Ik heb nog meer nodig voor mijn verhaal.
Daar, dat huis daar. Niet stoppen, rij verder. - Waarom?
Betty is daarbinnen als ze buiten komt, wordt ze kwaad.
Wie is Betty? - Betty was mijn vrouw, waarschijnlijk nog.
Ik dacht dat Iona uw vrouw was. - Iona was mijn eerste vrouw.
Heb jij een vrouw? - Ja, ik heb een fantastische vrouw.
Joyce. We studeerden samen in Columbia. Ze werkt ook bij de krant.
Ze studeerde af en ik was een zachte dwaas.
Ze werd zwanger.
We zijn nu gescheiden. - Ze heeft je dus buitengesmeten, hé.
Ja.
Wat is er gebeurd?
Kampioen, als ik daar achter kan komen, kan ik het misschien helen.
Ik zeg het je nu, weet je. Vrouwen zeggen nooit wat er gaande is.
En als je dat niet weet is dat jammer.
Dat is ongeveer juist.
Hou je van uw zoon? - Ja.
Ja, heel veel.
Veel.
Ja, je moet van hem houden. Meer dan alles in deze ganse wereld.
Je moet van hem houden, hoe zeg ik het goed: "Mucho Grandé".
Dat is juist. Mucho Grandé. - Mucho Grandé.
Mijn zoon, Bob Junior, van mijn eerste vrouw, Iona.
Hij zegt tegen iedereen dat ik dood ben. - Waarom?
Is hij beschaamd over je omdat je op straat leeft?
Waarschijnlijk omdat ik hem en zijn moeder in de steek gelaten heb.
Hoe oud was hij? - Zes.
Is dat dan zowat veertig jaar geleden? Ik bedoel...
Kom op Junior, laat het achter je en ga verder met je leven.
Ik kom graag naar hier, gewoon naar het huis kijken en...
me inbeelden dat Betty binnen is. Maar ik kan niet binnengaan.
Mijn voeten zeggen ja, maar mijn hoofd niet.
Je moet me beloven dat je niets uithaalt met Betty. Want als je dat doet,
dan rommel je in mijn privé leven. - Oké.
Oké.
Beloofd.
Pa? - Ja, maatje.
Wat voor hond is Snoopy? - Een Beagle.
Hij lijkt niet op een Beagle. - Wel, dat is hij toch.
Keith heeft een Beagle en die lijkt helemaal niet op Snoopy.
Echt waar? Hartelijk bedankt.
Is dat waar? - Nemen wij een Beagle?
Dat is niet mijn beslissing. Vooral omdat ik niet in het huis woon.
Oké, kom op.
We zijn hier weg.
Pa, kijk! John Elway.
Kan je hem roepen pa, mag ik met hem praten? Asjeblieft, pa?
Weet je, het is niet echt cool om in het publiek naar beroemdheden te gaan.
Maar het is geen beroemdheid. Hij is uw vriend.
Dan nog, oké?
Waarom kan je niet gewoon met je vriend praten?
Dat is iets van volwassenen, maatje.
Komaan, we gaan naar je moeder. Neem uw jas.
Kom op, we gaan.
Hé. Hé. Teddy!
Hallo, Mr. Elway, ik kwam zeggen dat... - Hallo, knul, hoe is het?
Hé, John, hoe gaat het? Excuseer me. - Geen probleem.
- Wat is uw naam? - Teddy.
Speel jij football? - Ja.
Maar mijn hand is nog niet groot genoeg voor de echte voetbal.
Laat eens zien.
De andere hand.
Ik geef je nog drie jaar. Uw hand is veel groter dan die van mij op uw leeftijd.
We moeten gaan, ik doe de groeten aan Joyce, oké?
Tot ziens, Mr. Elway. ik hoop dat je terug naar de Broncos komt volgend jaar.
Het is een vriendelijke man, we konden toch wat langer blijven?
Zo is het nu eenmaal, maatje?
Kom op.
Daarop.
Jij hebt altijd toffe vrienden en ik heb er geen enkele.
Weet je wat? Je hebt gelijk, laten we daar iets aan doen.
Rocky komt met nog een rechtse. Het ging zo.
Ja, zo is het gebeurd.
Weet je dat Marciano de enige halfzwaar gewicht kampioen was die ongeslagen ermee gestopt is.
Hij stierf bij een vliegtuigramp.
Hoe oud ben jij? Ongeveer 15?
Ik ben zes jaar. - Je lijkt wel vijftien jaar oud.
Wil je zo groot en sterk worden als de Kampioen?
Elke morgen bij het ontwaken, moet je uw mouw zo oprollen,
en... blazen.
Het is niet belangrijk hoe oud je bent, het gaat om uw conditie.
Je moet je benen versterken want die heb je zee lang nodig.
En je moet goed leven, je moet proper leven.
En niet omgaan met de verkeerde mensen, want dat mag je niet doen.
Hé, Kampioen?
Kampioen?
Alles in orde? - Ja, ja, ja.
Gaat het? - Ja.
Uw vader, die is niet perfect maar hij doet het zo best mogelijk.
Ja hij was treurig en bijna weg, maar hij houdt van je, dat is zo.
En op een dag...
Zal hij zijn slag slaan.
Dus als iemand van je vrienden niet geloven dat je kwaad op me bent,
zeg ze dan dat ze mijn verhaal kunnen lezen in de Times.
Oké. - Oké.
Wat is er? Was het niet leuk om de Kampioen te ontmoeten?
Nee, ik vond het leuk. - Wat is er dan?
Ik vind het niet leuk dat de Kampioen op de straat woont.
Ja, maatje. Ik ook niet.
Misschien kan hij bij ons komen wonen.
Ja, misschien moet je dat maar aan je moeder vragen.
Hé, Erik. Ik heb iets voor jou.
Al over hem gehoord?
Ja, over hem heb ik al gehoord.
Hij is de enige Satterfield die ik kan vinden, de meeste van hen zijn dood.
Ik nam de vrijheid om een gesprek met hem te regelen.
Wanneer? - Meteen als je wil.
Een gesprek met de Raged Bull. - En...
Satterfield Junior, uit Chicago. Het enige levende familielid.
Ik zou je wel kunnen kussen. - Ik zal het onthouden.
- Hallo? - Mr. Satterfield?
Ja.
Hallo, je spreekt met Erik Kernan van de Denver Times, hoe gaat het?
- Erik Kernan? - Ja.
Ik wou je enkele vragen stellen over uw vader, kan dat?
- Over mijn vader? - Ja.
Krijg de klere!
- Erik Kernan. - Erik, hallo, Bing Whitley hier.
Hallo, Bing. Hoe gaat het?
Goed, ik heb onze geliefde uitgever Fred Roselle hier bij me,
kunnen we verdergaan via de luidspreker?
Ja, natuurlijk.
Erik, Fred Roselle. - Hallo, mijnheer.
Bing vertelde me over je verhaal van Satterfield, en ik viel bijna omver.
Ik dacht dat hij al 20 jaar dood was.
Nee, ik ontmoet hem elke dag.
Dat bedoel ik, ik lees tien verhalen per week over boksers in hun gloriejaren,
maar ze praten nooit over de tol die ze moesten betalen voor al die slagen tegen hun hoofd.
Hij betaalde zeker de tol, mijnheer. - Dat is het verhaal waarmee ik in zee wil gaan.
Zoiets brengt je op de cover van het tijdschrift.
En Metz wil niets hebben van dit artikel, klopt dat?
Nee, hij noemde het een saaie bedoening. - Dat is verbazingwekkend.
Heb je al een idee wanneer we het kunnen zien?
Ik wil me er niet mee overhaasten. - Natuurlijk niet.
Ik dacht in zowat twee weken. Ik moet nog wat gesprekken afwerken.
We hebben net een retro stuk klaar over Gary Hart. Wat denk je van Maandag?
Goed, Maandag dat haal ik wel.
Oké, prachtig.
Hé, er is... Een secondje, oké?
Hé, Kampioen!
Hé, kleine, hoe gaat het?
Ik ben 100%, Kampioen. - 100%.
Waar is de fotograaf? - Aan de overkant van de straat maar...
ik wil. . ik wil... Ik heb een vriend die met je wil praten.
Ik heb geen vrienden. - Jawel. - Buiten jou dan.
Ik ga bewijzen dat je het mis hebt.
Even wachten.
Ja? - Mr. La Motta?
Wie is dit?
Ik ben Erik Kernan van de Denver Times. We spraken elkaar al.
Ja, je zei dat je over Bob Satterfield wou praten.
Jake, Jake, Ik sta hier.
Verdorie, Bob, Ik dacht dat je dood was. - Soms voelt het ook zo aan.
Hé, kleine? - Ja?
Buiten Bob Satterfield, is mijn ex-vrouw de enige die me ooit pijn gedaan heeft.
Is dat zo?
Wel, het doet goed om met je te kunnen praten. Hoe gaat het met je?
Goed, zeer goed. Ik had wat problemen maar ik ben oké nu.
Ik weet het, ik zag je film.
Vond je hem goed? - Ja, buiten het stuk waarin je me vloerde.
Bob, ben je zeker dat alles goed met je is? De kleine zei me dat je op straat leeft.
Ben je een vagebond, ofzo?
Nee, nee dat niet Jake, ik ben enkel dakloos.
Luister, ik moet nu gaan, oké? - Oké, tot ziens Bob.
Bedankt, Mr. La Motta. - Is hij echt in orde?
Ja. Ik denk het wel. - Ik dacht dat hij dood was.
Tjonge, tjonge, hij was één der besten door de Gratie van God, kleine.
Bedankt voor het gesprek. - Oké. - Tot ziens.
Kampioen!
Hij zei net dat er een moment was, dat je de beste bokser ter wereld kon zijn.
Dat is me wat, komende uit de mond van de Raging Bull.
Hé, Chris! We zijn klaar.
Denver is nu één van de 3 overblijvende steden
waar de Democratische conventie van 2008 kan doorgaan.
New Orleans valt af en nu zijn er nog, Denver, New York en Minneapolis,
die nog in aanmerking komen voor de Conventie.
Hé, Perris! Perris, kan ik er daarvan eentje zien.
Jazeker. - Bedankt.
Ma, ze is er. Wil je het lezen?
Het zal in het midden staan.
Je hebt het al, je hebt het al.
De Kampioen! Ik heb je over hem gesproken, weet je nog?
Ik weet het. Wat staat daar?
Herrijzenis. - Oké.
En dit hier?
Door Erik Kernan. Tof.
Ja, tof.
Erik, dat is een goed verhaal. - Bedankt, Ron.
Hé, Ralph.
Mooi stuk over deze gast. - Bedankt.
Er wordt gezegd dat je naar boven verhuist.
Ja, misschien past me dat beter.
Misschien.
Neem de hoorn op, Erik.
Kernan.
Hé, wonderkind dit is Andrea Flak. Hoe gaat het?
Dit was een formidabel verhaal dat je schreef.
Mijn team was stomverbaasd. Je bent onderweg naar een Pulitzer, Erik.
En wij willen je hier. Hoe voelt het aan? Fantastisch?
Goed, ik voel me goed. Voor wie werk je?
Ik ben bij Show Time, nu.
Ik aanbid dit artikel. Het deed me wenen.
En geloof me dat is een aanzienlijk compliment voor je.
Ik heb niet meer geweend sinds de dood van mijn Golden Retriever. Je kan trots zijn.
Bedankt. Hartelijk bedankt.
Ik ben zeker dat iedereen je wil, en er al velen gebeld hebben.
In feite ben jij de eerste. - Dat is verwonderlijk.
Kijk, ik heb nog wat berichtjes.
Erik, we willen je een kans geven in Show Time Boxing
je in de ether brengen in Vegas, om een interview met Kid McCracken, na het gevecht,
zaterdagavond, is dat goed voor U?
Ja, ja dat klinkt goed.
Mooi, laat uw smoking maar kuisen. We spreken mekaar nog.
De vermelding van dit verhaal is grote klasse. Je hebt me een grote dienst bewezen Erik, bedankt.
Nee, jij bedankt. Bedankt.
Erik, met dit soort verhalen kan je hoog scoren. Je zal aanbiedingen krijgen. - Denk je?
Ja, je zal aanbiedingen krijgen. Al wat ik je vraag is om nog een jaar bij mij te blijven.
Ik bedoel... - Hé.
Hé, dit is Polly. Polly dit is Bing.
Hallo, Polly. - Mr. Whitley, aangename kennismaking.
Ze werkt ook bij de krant. - Ach zo, ja?
Is hij gek van je? - Nee.
Waaraan dacht ik toch.
Feitelijk... had ik het verhaal niet rond gekregen zonder haar.
Ze is de rijzende ster van de krant. - Is dat zo?
Kan er bij de schrijvende ster nog een dansje af?
Ja, natuurlijk.
Ik zie je nog. - Amuseer je.
Het was me aangenaam.
Oké.
Het is een prima artikel, Erik.
Bedankt. - Graag gedaan.
Metz was spinnijdig toen ik hem vertelde dat ik je geholpen heb.
Waarom heb je het hem verteld?
Ik was trots om mee te kunnen helpen aan het verhaal.
Ga je nu bij Show Time of niet?
Ze hebben gebeld, dat is... - Geen verrassing.
Indrukwekkend. Zeer indrukwekkend.
Zeer indrukwekkend.
Wat een nacht, nietwaar?
Wat een nacht.
Geef me een minuutje, oké? Ik ben zo terug.
Ja. - Oké.
Hé.
Joyce, Ik ben het.
Kan je langskomen? We zijn aan het vieren.
Kom op, het is nog vroeg.
Mag ik je een vraag stellen? - Ja.
Waarom gebruikten ze de foto waarop ik mijn spierballen laat zienr?
Dat weet ik niet.
De Fotograaf maakt die keuzes.
Ik zou die ook genomen hebben. -Ja.
Ja, die zou ik ook gebruikt hebben. - Goed.
Dus hebben we het goed gedaan, nietwaar?
Ja, we deden het prima, Kampioen.
Ja, hallo?
Spreek ik met Erik Kernan?
Ja.
Wie is daar? - Ik ben Ike Epstein.
Schreef jij dat artikel over Satterfield?
Ja. - Mooi verhaal.
Bedankt.
Maar Satterfield is al 20 jaar dood.
Bob Satterfield stierf in 1982, 1983. - Ik zag hem vorige nacht nog.
Niet Satterfield. - Jawel, Satterfield. Ik...
Ik sprak met zijn zoon. Langs de telefoon.
Zei zijn zoon dat hij nog leefde?
Nee, maar ze praten al lang niet... - We gaan dit eens uitpluizen.
Sprak je met... de trainer van Satterfield?
Zijn ringman of iemand van die aard? - De meesten kon ik niet meer terugvinden.
Ernie.
Ike Epstein.
Ik ben oké. Ernie?
Ken jij Bob Satterfield nog? De jongen uit Chicago.
Wel, denk je dat hij dood is, of weet je het zeker?
Dat denk ik ook.
Hou je goed.
Hij denkt dat hij dood is.
Dat is niet mogelijk. - Gebruik nooit dat woord nog.
Freddy, met Ike.
Luister eens...
Ken jij Bob Satterfield nog?
Ja, maar weet je dat zeker?
Oké, bedankt.
Nee, ze maken het goed. Bedankt.
Hij denkt dat hij dood is, maar hij is niet zeker.
Wie was dat? - Freddy Bingleman. - Onmogelijk die is dood.
Ik had hem net aan de lijn. - Je sprak met Freddy Benjamin.
Freddy Benjamin is dood. Twee jaar geleden.
Ik zag Freddy Benjamin vorige Kerst - De Freddy Benjamin is analfabeet en dood.
Net zoals Satterfield.
Hé, Kampioen. - Hé, vriend, wil je iets eten?
Hoe gaat het? - Zowat 80%. Misschien 90% vandaag.
Ja.
Je komt vooruit in de wereld, hé?
Ze gaven me een duwtje Ik las het in de krant.
Kampioen, ik moet je iets vragen. Het is zeer belangrijk.
Heb jij een paspoort?
Iets wat er voor kan doorgaan, misschien een rijbewijs?
Waarom heb je dat nodig?
Zodat ik kan bewijzen dat je bent wie je zegt.
Er is een vent, een ex-bokskenner, denkt dat jij overleden bent.
Sommige dagen word ik wakker en denk ook dat ik dood ben.
Ja.
Nee, serieus. Ik heb iets nodig...
waarmee ik kan bewijzen dat jij Bob Satterfield bent.
Hoe was uw naam ook alweer?
Erik Kernan. - Kan je dat bewijzen?
Ik heb een rijbewijs met mijn foto erop. - Wie nam die foto? - Het DMV.
En hoe wisten die dat jij degene was die je zei te zijn?
Van mijn vorige rijbewijs met foto.
En wie nam die foto?
Begrijp je waar we naartoe willen hiermee?
Nee, Kampioen. Ik wil gewoon...
Ik moet... en een paspoort? Heb je een paspoort?
Iets met je foto en je naam erop.
Denver Times. Resurrecting of the Champ. Door Erik Kernan. Dat heb ik.
Ja. En ook nog die video die jij hebt.
Waar heb je deze vandaan? - Een prima onderzoek systeem.
Satterfield tegen Kincaid. Ik was daar.
Echt waar? Was jij daarbij?
Zuidgroep. Ik was bij alle gevechten van Satterfield.
Die jongen kon hard slaan.
Ik wist het, hij toonde mij zijn litteken. Zijn vader deed dat toen hij negen jaar oud was.
Dat is dezelfde man. - Is dat de man die je interviewde? - Ja.
Degene met het litteken, ben je daar zeker van? - Ja. Battling' Bob Satterfield.
Dat is Kincaid.
Nee. - Satterfield is de andere.
Je bent beetgenomen, zoon.
Wie zou het schaden? - Jou, bijvoorbeeld.
Het zou me niet schaden als niemand het wist. - Is dat een optie dat niemand het weet?
Joyce. Ik vraag je? Hoeveel kranten drukken per dag verhalen met bewezen feiten in de U. S. A. ?
Het is reeds klaar, Joyce. Het is gedrukt. Het is daarbuiten.
Druk dan een herroeping.
Dat kan ik niet doen. De mensen hebben al geld verstuurd voor de Kampioen.
Geef het dan terug.
Dat kan ik niet. Ik weet nog niet half, vanwaar het komt.
Het is niet enkel het geld.
De job bij Show Time?
Joyce, de kern van het artikel is nog steeds waar.
Oké, Erik. Het is een leugen.
Als je profiteert van een leugen, dan ben je net als de leugenaar zelf.
Als je een mooi verhaal schrijft dat een leugen is,
dan ben je een leugenaar die mooie verhalen schrijft. Wat nog...
erger en ordinair is dan de leugenaar.
mensen die het schrijven moeten beter zijn dat de gewone leugenaar.
Dus ben je een leugenaar en je stelt me teleur en iedereen die hier werkt,
want je moet beter zijn dan dat. Is dat simpel genoeg?
Nee, Joyce. Zo eenvoudig is het niet. - Laat me het dan anders uitdrukken.
Je moet je gedragen want Teddy kijkt toe.
En de winnaar door een technische knock-out.
Eén minuut en zes seconden in de tweede ronde.
Is Leo McCracken.
Hé, Leo? Leo.
Hé.
Leo McCracken.
Hé, Leo, Leo McCracken. De nieuwe kampioen halfzwaar gewicht.
Kijk, kijk. Wie is dat, wie is dat?
Is dat je vader?
Zeg iets tegen uw vrienden.
Eerst wil ik Jezus bedanken, en mijn trainer,
Tommy McCracken, mijn broer en partner die me klaargestoomd heeft, man.
Hé, Erik. Jij hebt altijd in mij geloofd, nietwaar?
Hoe kan ik niet geloven in 22 knock-outs.
Krijg ik mijn microfoon terug. - Neem maar.
Bedankt.
Ik denk dat het hier vanavond laat zal worden.
Nummer één!
Het wordt een lange nacht voor Leo McCracken, op de mooiste nacht van zijn leven.
Ik hou van je, Teddy.
Hé!
Hé, wonderboy.
Je bent fantastisch.
Ga zitten. - Bedankt, Miss Flak, ik...
Dat was leuk. Dat was heel leuk.
Stoort het? - Nee.
Wat een stad. Een plaats waar je jezelf en anderen kan beschadigen en blijven glimlachen.
Leuk. Dat is goed.
Het draait allemaal om plezier, ik ben blij dat je jezelf geamuseerd hebt.
Dat was zo, dat heb ik. - Wil je iets drinken?
Ja, voor mij een whisky met ijs, alsjeblieft?
Ja, Sir. - Bedankt.
Ze zijn allemaal ondergedompeld, ze blijven komen met Gods zegen.
Dus. - Ja.
Denk je dat deze "one night stand" van ons kan veranderen in een hartstochtelijk liefdesrelatie?
Dat zou ik wel willen. Zielsveel.
Zielsveel.
Waar is de glimlach, Erik?
Het is zo dat...
Ik weet niet zeker wat ik eigenlijk gedaan heb.
Je was formidabel. Fotogeniek.
Wel, bedankt.
Dat is het mooie van televisie. Je hoeft niets te doen. Alleen er zijn.
Ze zeggen dat je vader een soort van boksgod was. Een echte poëet.
Ja hij was... Een whisky. - Bedankt.
Dus...
Als we dit gaan doen, een deal sluiten,
Moet ik natuurlijk kunnen doorgaan met mijn journalistiek.
Dus kan ik... deeltijds werken?
Dit is een voltijdse job, Erik. We worden voltijds betaald.
Bekijk me eens goed. Kijk je? - Ja.
Ziet het ernaar uit dat ik ook maar iets over boksen weet?
Lijkt het of ik het verschil ken tussen een hoekslag of een uppercut of
wat een uittelling is of een strafpunt.
Dat hoef ik allemaal niet te weten, omdat Show time een groot aantal boksexperten heeft.
We geven een fortuin uit aan de besten ter wereld hierin.
Maar ik heb de leiding over de casting, Erik.
En ik ben hier om Show Time datgene te laten doen waar zij het beste in zijn,
en dat is de rotzooi vermaken.
Want uiteindelijk gaat absoluut alles over het vermaken van het publiek.
Er is geen journalistiek meer. Daar is geen behoefte meer aan.
De mensen die zich vastklampen aan de hoop dat zij de wereld kunnen informeren
Zijn een beetje minder naïef, dan degenen die denken dat ze zich er tussenuit kunnen bidden.
En ken jij dat ene ding dat de mensen niet willen?
Dat is de waarheid.
Die gast die net won? - McCracken.
Denk jij dat iedereen echt wil weten hoe erg zijn hersenen toegetakeld zijn vanavond?
En hoe erg zijn manager hem zal pluimen?
Of hoe slecht zijn leven zal zijn binnen een paar jaren?
Misschien eindigt hij op de straat, zoals uw man.
En het antwoord is: Nee.
Het is, nee.
Mannen willen succes zien, en vrouwen.
Hier ben jij, met net genoeg geloofwaardigheid om hun echtgenoten je niet te laten verwerpen.
Dat is...
Dat lijkt niet eens zoveel op een job.
Ik heb er nooit aan getwijfeld dat het in feite wel een job is.
Trouwens, wie is Teddy? - Mijn zoon, hij is 6 jaar oud.
En een voor jou de leukste. - Ja.
En zo trots als een pauw op jou vanavond.
Dus. . wil jij...
iets mee gaan drinken op mijn kamer.
Nee, weet je wat?
Ik neem nog de laatste vlucht terug. Maar toch bedankt.
We praten ooit nog wel.
Hé.
Ik nam de laatste terugvlucht nog. Misschien kon ik Teddy nog aantreffen.
Maar de lichten waren al uit.
Niets ongewoon om één uur in de nacht.
Heb je hem laten kijken. - Maak je een grapje?
Het was de avond van zijn leven, om zijn vader te zien bij Show Time.
Wat denk je? Hoe bracht ik het ervanaf?
Je deed precies datgene wat ik dacht dat.
Joyce, ik krijg het niet uit mijn gedachte.
Dat is omdat je eerlijk bent.
Ik ga morgen met Whitley, praten.
Ik laat de bom op hem los.
Oké.
Ik ben zo vervuild.
Het is koud.
Je kan de logeerkamer gebruiken.
Het precies dat iedereen die ik ken,
dat iedereen die ik ontmoet,
De "Wow Man" kent, behalve ik.
Het enige beeld dat ik van hem heb,
is een oude poster en wat audio tapes.
Ik wil niet dat dit met mij en Teddy gebeurt. Ik wil terug naar huis komen, Joyce.
Ik doe alles wat je wil, ik...
Het is enkel...
Ik wil dat Teddy me kent.
en denk jij dat hij weet wie bent omdat je hier bent?
Je kan van je vader weglopen of hem volgen, vanaf je dat weet, loop je niet meer in cirkels.
Met Whitley gaan praten is de juiste beslissing.
Erik, mooi werk in the Show Time. Proficiat. Vergeet de gewone mens niet.
Erik!
Mr. Whitley, Ik wou... - Kom binnen.
Hallo, Erik.
Erik Kernan, Rilley Washburn.
Aangename kennismaking, ik was een grote bewonderaar van uw vader.
Mag ik je voorstellen aan mijn cliënt, Robert Satterfield.
Erik Kernan.
Ik kwam helemaal hiernaartoe, Mr. Kernan,
om in de ogen te kijken van de man die durfde te vermelden en te drukken,
dat ik beschaamd was voor mijn vader.
De man die je interviewde, Tommy Kincaid,
verpersoonlijkt zich al jaren met Bob Satterfield.
Hij heeft jaren geleden onder zijn eigen naam fraude gepleegd.
Er liep zelfs een gerechtelijk bevel tegen hem vele jaren terug.
We gaan u vervolgen voor zijn aanmaningen, Mr. Kernan.
Jou en deze krant.
De auteur van het verhaal in de Denver Times is, Erik Kernan Junior,
de zoon van de legendarische radio sportverslaggever met dezelfde naam.
Kernan, begon onlangs een televisie carriëre begon, heeft nog niet teruggebeld naar ESPNEWS.
Het moet hogerop gaan. - Verontschuldigingen kunnen niet alles regelen.
Fijn zo.
Je wonden likken met whisky is een cliché voor jou.
Dat verwacht je toch van een schrijver zoals ik, nietwaar Ralph?
Ja, een beetje nederigheid is precies wat...
Kunnen we niet beter van kanaal wisselen.
Zet het op een golf kanaal, ofzo.
Dus, Show Time hé?
Ik zag je, je was goed. Je bent een natuurtalent.
Weet je wat me het meest hindert? - Wat, Ralph?
Ik wist pas over dit verhaal toen het verscheen. Je hebt me misleid. Daarom deed je het.
Dat heeft me geraakt.
Kom op, Ralph. Doe niet als een bange meid tegen mij.
Het magazine zal een herziening moeten drukken. Hoe, weet ik nog niet.
En Satterfield Junior zal geld willen.
Hé, geef me er nog eentje? - Ja.
Luister je naar me? - Ja.
Draai je naar hier, kijk me aan. - Ja, Sir.
Er zal een overeenkomst vergadering zijn, morgennamiddag om halfvier.
Je wordt daar geacht te zijn.
Oké.
Je weet toch dat Whitley ervanlangs zal krijgen hiervoor.
Ze zullen hem op de voet volgen. Hij zal een interne beoordeelding krijgen.
We willen met uw vrouw spreken. - Waarover heb je het?
Zien of Joyce niet te maken had... - Je weet dat Joyce hiermee niets te maken heeft.
Ik wist zelfs niets van die...
Joyce is een briljante journaliste,
en het zou schandalig zijn als je ze naar uw niveau zou meesleuren.
Zeg me eens...
Was het zwakke journalistiek, of wist je dat hij loog?
Wat? - Ja.
Wat het ook mocht kosten om uw familienaam waardig te zijn, nietwaar?
Hier kijk, dat is Satterfield's overlijdensbericht,
In de Chicago Defender. Een zwart papier, fout geklasseerd maar het lag er.
Je zou je ontslag moeten nemen, Ik heb de papieren bij om de bijkomende ruzie te vermijden.
Dat is voor de vagebond. De mensen sturen hem al dagen geld.
Ralph, hij is geen vagebond.
Hij is dakloos. - Nee, hij is een bedrieger.
Kampioen. - Hé, kleine, hoe gaat het?
Dit is voor jou. - Wat is dat?
Doe het maar open.
De mensen die uw artikel gelezen hebben zonden het. Het is voor jou.
Voor de arme Bob Satterfield.
Wel, de mensen kunnen vriendelijk zijn.
Jij bent Bob Satterfield niet.
Wie zegt dat? - Allereerst, zijn zoon.
Ja, ja, hij zegt altijd iedereen dat ik dood ben.
De Chicago Defender. Ike Epstein, Ken je hem?
Ja, ik ken Ike. Hoe maakt hij het? - Hij zag de videoband, Kampioen.
Jij bent Tommy Kincaid.
Bob Satterfield sloeg je neer in de tweede ronde.
Je hebt me voor gek gezet. - Ik heb je niet voor gek gezet, misschien deed je dat zelf wel.
Waarom? Omdat ik je geloofde? Je zette mijn reputatie op het spel.
Ik wist niet dat je die had. Ik had nog nooit van je gehoord.
Ja, ik van jou ook niet.
Ik ben Battling' Bob Satterfield. - Nonsens! Nonsens!
Ik was al lang Satterfield, voordat jij zei wie jij was.
Ga maar naar huis.
Ik heb je niets meer te vertellen.
Ik wist niet dat een verliezer mijn hart nog eens zou breken.
Ik ben geen verliezer, ik vocht tegen Ezzard Charles, Ik vocht...
tegen Harold Johnson in de Polar Ground.
Ik vond de afstand met Floyd Patterson, Ik brak de neus van Marciano.
Je bent niets, een niemendal. - Wat doe je, het is voorbij. Ga nu maar, oké!
Stop ermee, ik ben zeer...
Het is die dakloze.
Omdat ik voor de Denver Times werkte, kan je...
Hij was dakloos en een ex-bokser, ik dacht dat het een goed verhaal zou zijn.
Ja, jij bent die schrijver. - Ja, dat ben ik.
En ik wil klacht indienen want die man is, is... - Het spijt me, mijn man is...
Is een bedreiging voor de gemeenschap, oké?
Mijn man is aan de medicatie. - Ik wil dat hij opgesloten wordt!
Hij mag zich niet opwinden en zal geen klacht indienen momenteel.
We laten je wel weten wanneer hij tot zijn zinnen is gekomen. - Oké.
Oké, papieren van Show Time.
Wat?
Niets.
Joyce.
Ik kan dit nu niet gebruiken, ik wil geen toespraak. Oké?
Ik weet dat ik het verknalde. Het ligt allemaal aan mij, oké?
IK zorg verder wel voor mezelf.
Je hebt laten zien dat je prima met jezelf kan omgaan.
Ik word ook dronken en ga vechten met deskundige boksers, ook wanneer ik niet bedroefd ben.
Wat wil je van me? Wat?
Ik bedoel...
Ik ben een verknipt monument.
Daar, de waarschuwingsomissie. - Dat is al lang.
Het is op alle kanalen. Kernan, de grote naam in het journalisme, rotsvast.
De Rocky Moutain News en de Post hebben over je artikels ik citeer:
Uw blunder. Op hun voorpagina, morgen.
Prima.
Ik ging naar hem toe.
In de gevangenis.
Hij wou niet tegen me praten.
Ook niet met de andere reporters die naar de gevangenis kwamen.
Hij beschermt uw verhaal, hij zei dat hij zijn vriend beschermt.
Hij vernederde me. - Hij loog tegen je. Dat is zijn fout.
Jij bent een journalist, en je geloofde hem. Dat is uw fout.
Om maar te zwijgen over het feit dat je een boks- reporter bent van een grote Amerikaanse krant,
en dat je tot voor een paar weken terug niet eens wist wie De Bob Satterfield was.
Luister Erik, je hebt de kans om deze oude man vergiffenis te schenken.
Neem die kans.
Dat ga ik doen.
Ik sta bij je in het krijt.
Onthou dat maar. - Dat zal ik doen.
Mooi pak.
Ja, het Leger des Heils gaf dat aan...
het aan het Politie Department, ik dacht dat ze het zouden afnemen, maar dit Os Omani,
Omani, Armani begint met een A, nietwaar.
Is er een bepaalde plaats waar je naartoe wil?
Dit... is niet van mij. Het hoort toe aan Bob Satterfield.
Satterfield is dood. - Doe er maar mee wat je wil.
Je kan het evengoed houden.
Ik ben Satterfield niet. - Dat weet ik.
Oké, ik hou het bij me.
Die gast in, Sioux City.
Hij kwam naar mij en zei dat ik op hem leek.
Hé, Tommy. - En als ik tegen hem vocht, dat dan wat kon verdienen.
Omdat hij bekend was.
Uit Chicago, Illinois, Battling
Dus deed ik het. Niemand wist er iets van.
En ik was een winnaar, voor de eerste keer in mijn leven.
Ik wou niet meer zijn.
Ik was Satterfield, begrijp je.
Iemand beter.
Beter dan ikzelf.
Ik werd de Kampioen.
Toen ik daar klaar was met boksen, verhuisde ik naar hier.
Ik ontmoette Betty en we kregen een zoon, Byron.
Ze zag nooit vanwaar de volgende bus kwam.
Wat bedoel je?
Wel. Mijn zoon ontdekte het. Hij vond een oud ringmagazine.
Jij bent Satterfield niet, zei hij.
Hij wou daarna niets meer met me te maken hebben.
Hij ging bij een straatbende en werd gedood.
Ik kon daarna niet meer terug naar Betty.
Wel, Tommy, ik wou dat je me dit allemaal meteen verteld had.
Ja, ik gaf je de man die je wou.
Jij zei dat dit uw grote kans was.
Dat zei je tegen me, weet je nog?
Mijn vader verliet me toen ik nog een klein kind was. Heb ik je dat ooit verteld?
Niet dat ik weet, nee. - Wel, zo was het.
Hij verliet mij en mijn moeder.
Ze waren eigenlijk nooit voor elkaar geschapen.
Hij was veel ouder dan zij.
Hij ging weg. Het enige wat ik me nog echt herinner is...
dat hij mijn moeder liet wenen.
Hij heeft nooit meer gebeld of geschreven.
En ik haat hem daarvoor.
En ik ontspoorde niet zoals uw zoon.
Ik wou enkel... proberen om een betere vader te zijn voor mijn zoon.
Ik probeerde om een held voor hem te zijn.
Want elk kind wil denken dat zijn vader de beste is, nietwaar?
Ja, dat is zo.
En wat ga je nu doen?
Binnen uur ga ik naar de school van mijn zoon en...
Het is Carrièredag. - Carrièredag, wat is dat?
Dan moet je tegen zesjarigen gaan uitleggen hoe het is om journalist te zijn.
Ironie. - Ja, precies.
Denk je dat ze me terugneemt en binnenlaat?
Ik weet het niet, Kampioen. Ik denk dat je dat zal moeten uitzoeken.
Ik moet denken over wat ik moet zeggen.
Ik denk dat je niets hoeft te zeggen, en gewoon moet binnengaan.
Vertelde ik je over die dag met Marciano?
Dat is de waarheid, ik was zijn sparringpartner. Ik brak zijn neus.
Niet het grote beentje maar het kleine. - Ja.
Mijn vader is Erik Kernan Junior.
Hij schrijft voor de krant en hij is ook bij Show Time.
Mijn vader is genomineerd voor de Publitzer.
Pulitzer. - De Pulitzer.
Wat wil zeggen dat hij bij de beste schrijvers van Amerika is.
En hij schrijft over boksen.
Hij kan geen boek schrijven over Football, omdat hij de beste vriend is van John Elway. En...
en coach Shanahan, hij speelde ooit golf met Mohammad Ali.
En hij was ooit bij Monday Night Football.
En ook...
Teddy, waarom vragen je uw vader niet vooraan?
Oké. Pa.
Hallo, kinderen. - Hallo!
Ik stel voor dat je me enige vragen wil stellen.
Oké, ja.
Wie won er bij het golfspelen jij of Mohammad Ali?
Waarom doen we niet...
Misschien ben je beter gediend met vragen over...
wat het betekent om journalist te zijn.
Ja, doe maar.
Ga je uw familienaam veranderen? - Mijn naam veranderen?
Mijn vader zegt dat je uw familienaam moet veranderen, want je verdient deze niet.
Hij zei dat uw vader goed was in sommige dingen en dat jij een vervalser bent.
Op TV, dat je en verhaal verzon over een bokser.
Kinderen, misschien kan Mr. Kernan ons uitleggen hoe vlug
hij moet zijn om een verhaal, nadat het sportevenement gedaan is.
Dat is een zeer goede vraag.
Meestal lever ik het artikel in, twee uur na het evenement, omdat...
Ik wou dat ik dood was.
Hij is zes jaar.
Hij zal wel terug in balans komen.
Luister, die jongen houdt van je.
Hij weet dat je geen leugenaar bent, hij gelooft in je.
We gaan naar huis nu, waarom kom je niet langs en praat eens met hem.
Ik kan het niet.
Ik moet naar die overeenkomstcommissie.
De afronding van een perfecte dag.
Maar ik red het wel.
Het wordt fantastisch.
Je brak echt mijn karakter, nietwaar?
Bob Satterfield was niet gewoon een grote bokser.
Hij was een symbool een echt Amerikaans symbool.
En omdat zijn naam in onmin is gebracht...
Oké, maar dat is niet het punt, je kan de doden niet belasteren.
Rilley, we zijn beschaamd over het gebeurde, we drukken een herziening.
Niemand leest die, je weet dat wel.
Ze lezen alleen de leugen, en die blijft hangen.
Luister, Mr. Kernan is hier om zijn oprechte excuses aan te bieden.
aan jou en uw familie, Mr. Satterfield.
Erik.
Ik ben verantwoordelijk, Mr. Satterfield.
Ik was roekeloos.
En nog erger dan dat...
Nadat het verhaal verschenen was, had ik alle reden om te denken dat het fout was.
en ik zei niet.
Ik weet dat ik de schade niet ongedaan kan maken, maar ik wil het proberen.
Proberen? Op welke manier? - De enige manier die ik ken,
is erover schrijven. - Om wat te zeggen?
Ik zal schrijven dat ik een fout maakte, en waarom.
Dat.
Ik sprak over je vader, hoe hij werkelijk was...
Zullen we het over de schade hebben, Miss Perlmutter.
Bob Satterfield was een grote figuur uit de Amerikaanse sport.
Nee, hij was niet van dat.
Hij was een zeer goede bokser, een klasbak.
Maar hij was een zeer goede man.
Een goede vader, en ik wil dat de mensen dat weten.
Zet je dat in uw verhaal? - Dat zal ik doen.
Toen je me belde, hing ik op.
Je zei dat je Erik Kernan was, maar je zei niet de Junior.
Uw vader heeft de mijne ooit zwaar aangepakt.
Ik zou graag uw verhaal lezen.
Ik denk dat ik daar ver mee ga komen en het me voldoening zal geven.
Jezus Christus, Ik kan niet schrijven!
Hé.
Ik heb geprobeerd om je te bereiken. - Ik weet het.
Heb je de overeenkomst al gehoord?
Ik schrijf dit... - Ja, ik hoorde het.
Is Teddy wakker?
Hij zegt dat hij zich niet goed voelt.
Hij gaat morgen niet naar school. - Kan ik hem spreken?
Mag ik binnenkomen? Ik moet echt met hem praten.
Ja.
Hé, maatje.
Hé, man.
Pa.
Hé.
Hebben de kinderen uit jouw klas het je moeilijk gemaakt?
Ja.
Ze zeggen dat je de Kampioen moet helpen.
Ik heb fouten gemaakt, Teddy.
Ik maakte veel fouten.
Maar heb je het goedgemaakt?
De waarheid is...
Ik schreef wat de Kampioen me verteld heeft.
Ik geloofde hem. Maar ik had dat niet mogen doen.
Ik was meer geïnteresseerd in het schrijven, dan over de juiste inhoud van het verhaal.
Begrijp je? De waarheid.
Ik heb je belogen, maatje. Het spijt me.
Het is oké.
Over dit alles, maar in het algemeen.
Ben je dan nog redelijk trots op mij?
Zeer trots.
En ben je nog trots ook al heb ik niet zoveel vrienden, enzo?
Ook al zou ik geen grote mijnheer zijn?
Wel, niet zoveel, maar toch dichtbij.
Teddy, Ik vertelde je veel dingen die niet waar waren.
Zoals de vriend zijn van John Elway, enzo?
Ja.
En het golfspelen met Mohammad Ali?
Ik heb een verslag gemaakt van een toernooi onder beroemdheden.
Maar pa, Ik zei iedereen dat je bevriend was met John Elway.
Ben ik dan ook een leugenaar?
Nee, dat wil zeggen dat je mij vertrouwde,
en je aan iedereen vertelde wat ik je zei.
En je zou je vader moeten kunnen vertrouwen.
Het spijt me daarvoor.
Ik denk dat ik nu ga slapen.
Hé.
Kom hier.
Je bent zo'n goeie jongen.
Hé, Kampioen? Ben jij dat?
Mr. Marciano? - Voor jou is het Rocky, Kampioen.
Mijn God, wat doe jij hier?
Ik ben op zoek naar jou. - Zoek je mij? - Ja.
Waarvoor?
Ik hoorde dat je nog steeds traint, en dat je nog altijd sterk bent.
Nee, nee, nee. Ik ben oud nu.
Kampioen, je ziet er niet oud uit.
Ik ben met een comeback bezig. Rocky Marciano, terug in de ring.
Ik zoek nog een sparringpartner.
Het zou me een eer zijn om je sparringpartner te zijn, Rock.
Goed dan.
Laten we beginnen en zien of je nog die oude bewegingen hebt.
Laat eens zien, Kampioen. - Ik heb er nog. Ik heb er nog wel een paar.
Toon ze dan eens.
Oké, laat eens zien.
Dat ziet er goed uit, Kampioen.
Kom op, Kampioen.
Ik heb mijn vrienden nu niet nodig.
Ik ben Bob Satterfield niet - Laat eens zien wat je kan, Kampioen.
Ik wil niet vechten. Ik ben Satterfield niet.
Oké, in orde, jij bent de Kampioen.
Jij bent de Kampioen. Jij bent de Kampioen.
Sta op, Jij bent de Kampioen. Het gaat nu tussen ons beiden.
Oké.
Ik sla je tot moes!
Ik ben Tommy Kincaid.
Kampioen van de Gouden handschoenen in California.
God!
Een schrijver, moet zoals een bokser... er alleen voor staan
Je moet je woorden publiceren alsof je een ring betreedt
Door je talenten te tonen.
Er is geen manier om het te verbergen.
Ik was nooit van plan om een verhaal over mezelf te schrijven.
Of over mijn zoon of over liefde.
Of de leugens die soms voortvloeien uit liefde.
Ik kan je dit zeggen over de man die ik Kampioen noemde, die door iedereen zo genoemd werd.
Hij was tegen alle redenen in, mijn vriend.
En hij was ook een leugenaar.
Of was het omdat hij zichzelf beter wou maken dan wie hij was?
Of was het dat de sterkste zoon de meeste bewondering kreeg van zijn vader.
Zijn vader won de bewondering van zijn zoon.
Soms hebben we hulp nodig van onze verbeelding om die status te bereiken.
Want er is geen makkelijke opdracht om de sterkste te worden.
De verstandigste en meest geliefde man van het ganse land.
En wat is er nog triester dan dat moment,
wanneer onze kinderen ontdekken dat we niet de enige drie superhelden zijn die wij creëerden
Maar eerder, zoals Herman Melville ooit schreef,
mannen zijn ervoor getraind.
Met teleurstelling rouwen wij om het verlies van Tommy Kincaid.
Erik.
De leugens die voortkomen uit liefde kunnen zo verwoestend zijn als degene uit woede,
De Kampioen is zoals ik het me voorstel, de inspiratie voor de waarheid.
En de schoonheid die er kan uit voortkomen. -Nadat je echt sterke spieren hebt
neem je jouw duim, rol je jouw mouwen op en blaas.
Een schoonheid die onze kinderen ons onvoorwaardelijk laten bewonderen.
Ons onvoorwaardelijk liefhebben.
Zoals ik van mijn zoon hou. "Mucho Grandé".
Hij had een zuiver hart.
Geript door Oemoe